Leyli Kəhali

Təkliyimdə xəyal aparır məni,
sən varsan, mən varam,
sevgimiz də var.
Gülər xatirələr, ağladır məni,
özümə gəlirəm
sən varsan, mən varam
sevgimiz isə!..

***

Qar yağır
qar üstünə...
İzlərimiz itir
adlarımız qalır ayaq altında
səslərimiz...
Və qar adamları nə ağlayır, nə gülür!
Qar yağır
yuxularımızda donur göyərçin yuvası...
Dilimizdə donur sevirəm sözcüyü
və qarğalar dəstə uçur
mor köynəyindən küçənin...
Sonra vitrin kimi gözlərində
mavi satır ürəyimi bazar
qanlı alır...
Və qar yağır həsrət ustünə
və qar yağır ...

***

Ay doğurdun pəncərəmdə
divarları ucaltdılar...
Səni çox gördülər,
gül açırdın bağçamda
payızı çağırdılar...
Səni çox gördülər,
qan dolurdun ürəyimdə
qurşun oldular
məni vurdular...

***

Tor atırsan!
Qanım maviləşir
saçlarım bulud olur havada
qırmızı balıqlar dəstəsidir ürəyim.
Dalğalanıram...
Kim məni belə
dənizləndirir?!

***

Sən alma atmadın,
Ona görə mən də gəlin çıxmadım!
Küçənizdən qayıtdım.
Axı demişdin
bir məktub yazıbsan mənə.
Hər yeri axtardım,
mağara günlərimizdən
ta bu şəhərlərə qədər.
Nə göyərçinlər gətirdi onu,
nə postaçılar.
Nə imeylimə düşdü,
nə cib telefonuma...
Ona görə mən də cavablamadım!
Sonra
uşaq olub
nağıllara qoşdum özümü,
sel apardı Saranı...
Anam çırağı söndürdü mən də yatmadım
Adımı Leylidən Saraya verdim!
Sonralar
anan səni döydü
adını Araz qoydu...
Anam məni tanırdı!
Ona görə and içdi
məni doğmadı...

***

Əllərin göyərir,
açdığım hər kitabın arasından
gözlərin baxır!
Mümkündürsə vücud,
mümkündürsə ədəm,
nəysə "SƏNizm"ə
düçar edir
bu fəlsəfələr məni!
Yoxsa,
kitabları atıb,
mədrəsədən qaçacağdım.
Heçdən boşalıb,
heçə dolacaqdım.
Şuhuduma keçməsəydin.
Qarşımda durub mənə baxmasaydın.
Yaxmasaydın ürəyimi.
Əllərimlə yaxacağdım düşüncələrimi.
İndi varlığıma görə,
vacibdirsə vücud.
Sən axı,
Ədəmdən doğursan məni.
"Nehilizm"ə qarşı,
sevirəm
səni!

***

Özümdən çıxıram
uca divarlar!
Özümə dönürəm
bağlı qapılar!
Necə çıxmaq olur bu laməkandan?
Hansı taksi gedir,
hansı otobus?
Nə qatar yollanır,
nə uçaq uçur...
Doğulduğum qışdan hələ qar yağır,
anam ağrı çəkir,
dünya fırlanır,
baxıram bu zindan
öz boyumcadır
uzaydan-uzaya!
Addım-baaddım.
Bir addım əzəldir
bir addım əbəd!
Bilsəm ki, sən varsan
divarlar qapı,
qaranlıq,
işığın qaçaq yoludur...
Nə taksilər gəlsin,
nə başqaları
kim tanır
Tanrının evi hardadır?